slaperigheid

vrouwelijk (de)/ˈslapərəxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het gevoel slaperig te zijn, afwezig zijn met gedachten
    De slaperigheid was hem duidelijk aan te zien.
  2. de neiging te gaan slapen
    Hij was zijn slaperigheid nauwelijks de baas.

Etymologie

*Afleiding van slaperig .

Vertalingen

Engelsdreaminess, sleepiness
Franssomnolence, sommeil
DuitsVerschlafenheit, Schlafbedürfnis