retour

/rəˈtur/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(n): kaartje voor heen- en terugreis
Mag ik twee retourtjes Utrecht?
Koop een retourtje naar Bilbao voor rond de 100 euro.
(m): teruggang, neergang
Hij is op z'n retour (heeft betere tijden gekend).

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bijwoord van richting: terug’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1508

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek