natuur
vrouwelijk (de)/naˈtyr/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (filosofie) oorspronkelijke, onaangeroerde verschijningsvorm van alles wat zich op, in en rond de Aarde bevindt; min of meer synoniem aan "schepping" of "wildernis", als tegenstelling tot cultuur, technologie of beschavingDe natuur vernietigt voortdurend haar eigen kinderen en kleinkinderen door ze tot een harde onderlinge strijd om schaarse hulpbronnen en maximalisatie van reproductie te dwingen.[https://www.nrc.nl/nieuws/2025/11/28/een-nieuwe-mens-in-een-nieuwe-wereld-zo-moeten-we-omgaan-met-de-klimaatcrisis-a4913145 www.nrc.nl (1 dec 2025)]
- (maatschappij) oorspronkelijke wildernis en de nabootsing daarvan, omringend landschap dat wordt beleefd alsof het nooit door de mens is gewijzigdToch voelde het voor mij niet als een eeuwigheid, wat zijn immers zes maanden op een mensenleven? Na twintig jaar hard werken in glimmende kantoorgebouwen had ik behoefte aan meer natuur en avontuur.
- (wetenschap) alles wat niet door bewust menselijk handelen is ontstaan, zoals het bestudeerd en beschreven wordt door wetenschappen als zoals de natuurkunde en de biologie, te vergelijken met het begrip heelal, universum of kosmos, meestal beschouwd als gezien vanuit het standpunt van de mens op Aarde
- (psychologie) de aard van iets of iemand; diens karakterDat is nu eenmaal zijn natuur.
- (verouderd) (seksualiteit) teelvocht; mannelijk zaad en geslachtsorgaan
Etymologie
**[4] in de betekenis van 'aangeboren neiging' aangetroffen vanaf 1201, later ook 'natuurlijke wetmatigheid, natuurlijke loop der dingen, schepping, scheppende kracht'
Uitdrukkingen
- De natuur is sterker dan de leer — Wat aangeleerd is wordt gauw vergeten
- De gewoonte is ( of wordt) een tweede natuur — Stoett-689 [http://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01 www.dbnl.org]
- De tol aan de natuur betalen — dood gaan
Vertalingen
Engelsnature, character, nature
DuitsNatur, Beschaffenheit
Spaansnaturaleza, índole
Russischприрода
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek