bewindvoering

vrouwelijk (de)/bə'wɪntfurɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het regelen van zaken voor een persoon of organisatie die daartoe niet zelf in staat is

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbaarheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek