bewijsbaarheid

vrouwelijk (de)/bə'wɛɪzbarhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het kunnen aantonen dat iets echt is zoals men denkt dat het is

Etymologie

* afleiding van bewijsbaar

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbare
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek