beteugeling

vrouwelijk (de)/bə'tøɣəlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het in bedwang houden van iets of iemand
Daarom kan effectieve beteugeling van buitenlandse strijders alleen tot stand komen als de landen van waaruit die strijders komen hun geheime informatie delen."
De deal die zijn voorganger Obama sloot met Iran om sancties af te bouwen in ruil voor de beteugeling van het nucleaire programma, noemde Trump "ontluisterend".

Etymologie

* van beteugelen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek