onderdrukking

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het geen rekening houden met iets
    Door onderdrukking van zijn gevoelens wist hij zijn vijand toch een hand te geven.
  2. repressie, mensen op een onrechtvaardige wijze in een minder machtige positie houden
    ‘Ik wou vrij zijn van onderdrukking en depressie {{sic!|repressie
    Hij probeerde door wrede onderdrukking de baas te blijven maar uiteindelijk kwam er toch een revolutie.
    We kunnen alleen maar hopen dat ze goede aristocraten waren en geen schuld hadden aan de onderdrukking van het Franse volk, die terecht en uit noodzakelijkheid tot de Franse Revolutie leidde.

Etymologie

* van onderdrukken