wonderformule

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. formule (meestal figuurlijk) die miraculeus werkt en/of die men niet logisch verklaren kan
    Vorig jaar vormden hun tegenstellingen een wonderformule, met het succes lijkt de magie verdwenen.[https://www.trouw.nl/nieuws/weelde-brengt-nuijens-in-verwarring~ba726b3c/ Weelde brengt Nuijens in verwarring], Trouw, 8 februari 2010

Etymologie

* Samenstelling van wonder en formule

Verwante woorden

wondwondbedwondbehandelingwonddewonddenwondeWondelgemWondelgemmenaarWondelgemswondenwondendWonder
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek