wonderdoener
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die een 'wonder' laat gebeurenDie tennisleraar was een wonderdoener.
- iemand die suggereert wonderen te kunnen laten plaatsvinden (=de natuurwetten te kunnen manipuleren)
Etymologie
*Samenstellende afleiding van wonder en doen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek