voorkeur

mannelijk (de)/ˈvorkør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de neiging tot kiezen van het één boven het ander
Bij voorkeur sloot hij zich 's ochtends vroeg op in de doka achter in de zaak, en hij kwam er pas weer uit als de schemering viel.
Mijn voorkeur gaat uit naar de eerste mogelijkheid.
De voorkeur voor de geur van vruchtwater verdwijnt en die voor de moederborst komt ervoor in de plaats.

de voorkeur geven aan iemand of ietseen voorkeur hebben voor iemand of iets — iemand of iets verkiezen

Engelspreference

Franspréférence

DuitsPräferenz, Vorzug

Spaanspreferencia

Portugeespreferência

Russischвыбор

Japans選択

Turkstercih

Zweedsföreträde, preferens