voorgeleiding

vrouwelijk (de)/ˈvorɣəˌlɛidɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het door de rechter gehoord worden voordat de eigenlijke rechtszaak plaatsvindt

Etymologie

* voorgeleiden

Verwante woorden

voorvoor ankervoor de hand liggendvoor elk wat wilsvoor pampusvoor pampus liggenvoor zovervoor-voor-beltrumvoor-de-gek-houderijvoor-dremptvoor-grieks
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek