scherpheid

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de eigenschap hebbende scherp te zijn
De slager testte de scherpheid van zijn messen.
(te) snel van geest en tong, (te) duidelijk, zonder nuance
Bovendien hoort bij satire ook scherpheid, niet alleen in stijl maar ook in plot, en die ontbreekt. NRC Toef Jaeger 1 februari 2013

Etymologie

* afgeleid van scherp

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek