helderheid

vrouwelijk (de)/'hɛl·dərˌhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het ontbreken van strooiing van licht, een object is scherp waarneembaar
De helderheid was op deze dag bijzonder groot en daardoor vormden de besneeuwde bergen een prachtig schouwspel.
astronomie (astronomie) de intensiteit van uitgezonden licht, luminantie
De helderheid van deze ster is aan periodieke veranderingen onderhevig.
De schijnbare helderheid aan de hemel vertelt je dus meteen de afstand.
zindelijkheid, schoonheid
geestelijke gesteldheid
Naar zijn idee heeft hij zijn verstand in de loop der jaren steeds meer scherpgesteld op een minuscuul punt, waardoor hij met absolute helderheid de volgende paar momenten ziet, en hij is erop getraind aan weinig anders te denken.
van een geluid doordat de hoge tonen goed aanwezig zijn, -> verstaanbaarheid

*Afgeleid van helder .

Engelsbrightness, brightness

Fransluminance

Spaansclaridad, nitidez, luminancia