practicus

mannelijk (de)/ˈprɑktiˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zakelijk en doelmatig werkt

Etymologie

*afgeleid van het Latijnse practicus ()

Verwante woorden

prachprachenprachtprachtbandprachtbandenprachtbeestprachtbladprachtboekprachtboekenprachtdagprachtdagenprachte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek