oneerlijkheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets oneerlijk of onrechtvaardig is; de mate waarin iets in strijd is met de goede trouw
  2. iets dat getuigt van onrechtvaardig on onbetrouwbaar gedrag

Etymologie

*afleiding van oneerlijk

Synoniemen

onbetrouwbaarheidvalsheidverraderlijkheidonbillijkheidbedrieglijkheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek