onbillijkheid

vrouwelijk (de)/ˈɔmbɪləkˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate waarin iets onredelijk of oneerlijk is
iets dat onredelijk of oneerlijk is

Etymologie

*afgeleid van "onbillijk"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek