kribbebijten

//

Betekenis

werkwoord
  1. dierkunde (dierkunde) een ondeugd van ezels en paarden om aan de voerbak of staldeur te knagen
    Geef de paarden geen suikerklontjes, anders gaan ze kribbebijten.
  2. psychologie (psychologie) in een narrige bui met iedereen ruzie maken
    Is hij alweer aan het kribbebijten? Hij heeft wel vaak de pest in tegenwoordig.

Synoniemen

bekvechtenhakketakkenkibbelenkiftenkribbenruziemakentegenstribbelentwistenvitten

Antoniemen

inschikkenvleien

Vertalingen

Engelscribe-bite, be quarrelsome
Franstiqueur, être chicaneur
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek