kegel

mannelijk (de)/ˈke.xəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

wiskunde (wiskunde) een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt
spel (spel) de flesvormige houten stukken van het kegelspel
biologie (biologie) elk van de kleurgevoelige zintuigcellen in het netvlies van het oog
informeel (informeel) naar alcohol stinkende adem

* In de betekenis van ‘conus’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1276

Engelscone

Franscône

DuitsKegel

Spaanscono, bolo

Italiaanscono

Russischконус, кегля, сосулька

Turkskiy, koni, kiy

Poolsstożek, kręgiel

Zweedskon, kägla