Glorie
vrouwelijk (de)/ˈɣlori/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- door bijzondere inspanning of eigenschappen verworven vermaardheidEen mooie, dikke, mollige, blonde vrouw, in de volle glorie van haar jeugd.Dit was zijn moment van glorie - hier, in de aanwezigheid van de grote kunsthandelaar Harold Schloss.
- (religie) lichtglans rondom iemand die heilig is
- (meteorologie) oplichtende ring om een schaduw die door zonlicht op een wolk of nevel wordt gemaaktHet mooist is de glorie als de wolk waarop de vliegtuigschaduw valt uit druppels van uniforme afmetingen bestaat. Dan zijn meerdere gekleurde ringen te zien.
Etymologie
*via Middelnederlands """ van Latijn "gloria", in de betekenis van ‘roem, pracht’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Uitdrukkingen
- Hollands glorie
- oude glorie
- ter meerdere eer en glorie
- vergane glorie
Vertalingen
Engelsglory, fame
Fransgloire
Spaansgloria, fama
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek