elektronica

vrouwelijk (de)/elɛkˈtroniˌka/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

wetenschap, elektrotechniek (wetenschap) (elektrotechniek) de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen in de vrije ruimte of vaste stof hetgeen leidt tot actieve componenten zoals elektronenbuizen en transistors of in niet-lineaire componenten zoals b.v. diodes
Hij is bezig elektronica te leren.

* Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘elektronentechniek’ voor het eerst aangetroffen in 1954

Engelselectronics

Fransélectronique

DuitsElektronik

Spaanselectrónica

Italiaanselettronica

Portugeeseletrônica

Russischэлектроника

Chinees电子学

Japans電子工学

Koreaans일렉트로닉스

Arabischإلكترونيات

Turkselektronik

Poolselektronika

Zweedselektronik

Deenselektronik