bol

mannelijk (de)/bɔl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

wiskunde (wiskunde) (o.a. stereometrie) driedimensionaal lichaam, begrensd door een gebogen oppervlak waarvan alle punten even ver verwijderd zijn van het middelpunt, sfeer
min of meer rond voorwerp
Bovenop de mast was een bol bevestigd, waarop je moest proberen te blijven staan.
De meester van Trail Magic was Coppertone, die ik meer dan acht keer ben tegengekomen tussen Mexico en Canada. Hij reed in zijn camper naar het noorden en dook op de gekste plekken op. Hij deelde dan zijn befaamde root-beer-float Trail Magic uit: een wonderlijk Amerikaans gerecht dat bestond uit een bolletje vanille-ijs in een plastic bekertje met root-beer (een soort ginger ale).
biologie (biologie) bolvormig, vlezig, onderaards plantendeel in schubben of rokken opgehoopt waar gestopt in de grond een plant uit groeit, bloembol
De bollen moesten in oktober in de grond geplaatst worden.
spreektaal, informeel (spreektaal) (informeel) hoofd [1],
Hoe haal je het in je bol om die kast weg te geven!
rond brood met bolle bovenkant
Kun jij even wat volkoren bolletjes bij de bakker halen?
(f)/(m) heer, baas

* [6] Herkomst: Bargoens , verkort uit "bolleboos".

Engelssphere, convex

Franssphère, convexe

DuitsBall, Kugel, Blumenzwiebel

Spaansesfera, globo, bola

Italiaanssfera

Portugeesbola, esfera

Turkskonveks, dışbükey

Zweedssfär, glob

Deensbold, kugle, kugle