bluffen

/ˈblʏfə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) een onjuiste positieve indruk proberen te wekken
Hij blufte over het aanwezige geldbedrag.
De hoge sneeuwvelden waar ik nu doorheen liep waren toch een stuk serieuzer dan ik had verwacht. Er viel hierboven niks te faken of te bluffen, de bergen dwongen me om hen met respect en nederigheid te bejegenen.
inerg (inerg) opscheppen
De zanger ging uit de kleren tijdens een interview nadat hij blufte dat hij graag naakt zong.
inerg (inerg) (bij uitbreiding) een voor de tegenstander misleidende tactiek toepassen, bijvoorbeeld bij kaartspelen.
Bluffen is de meest sexy betting actie van het pokeren.

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘pochen’ voor het eerst aangetroffen in 1855

Engelsboast, brag

Spaansembaucar, fanfarronear, jactarse