blindganger
mannelijk (de)/ˈblɪntxɑŋər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een explosief of wapen dat niet op het oorspronkelijk bedoelde moment afgegaan is; ook figuurlijk gebruikt
Etymologie
*Samenstellende afleiding van blind en gang
Vertalingen
Engelsunexploded shell
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek