blaag
mannelijk/vrouwelijk (de)/blax/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheldwoord) een stout, lastig en/of zeer zelfingenomen kind; bij uitbreiding ook gebruikt voor pubers en (jong)volwassenen
Etymologie
* In de betekenis van ‘stoute jongen, kwajongen’ voor het eerst aangetroffen in 1855 Precieze herkomst onzeker; mogelijk verwant met "blagen".
Vertalingen
Engelsbrat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek