belhamel

mannelijk (de)/bɛlhaməl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) een gecastreerd mannelijk schaap dat met een bel om zijn nek vaak de kudde leidt
In de weide stonden enkel belhamels.
scheldwoord (scheldwoord) ondeugende jongen
Ga toch weg, stelletje belhamels!

* In de betekenis van ‘aanvoerder’ voor het eerst aangetroffen in 1562

Engelsbellwether, rascal

Franssonnailler, petit chenapan

DuitsLeithammel, Balg

Spaansmanso, julo, golfo