deugniet

mannelijk (de)/ˈdøxnit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

spottend (spottend) ondeugend kind
De jonge deugniet was kort geleden voor het gerecht geweest wegens diefstal.

* In de betekenis van ‘iemand die niet deugt, ondeugend kind’ voor het eerst aangetroffen in 1564

Engelsgood-for-nothing, rascal, scamp

Franscoquin, vaut-rien, chenapan

DuitsBengel, Taugenichts

Spaanspillo, pícaro