bewindspersoon

mannelijk (de)/bə'wɪntspɛrson/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een vrouwelijk of mannelijk lid van de regering
    Dat moet u aan de verantwoordelijke bewindspersoon vragen zei de ambtenaar tegen de journalist.

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbaarheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek