bewijsstuk

onzijdig (het)/bə'wɛɪstʏk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) iets dat men kan gebruiken om aan te tonen dat een bewering juist is
De politie vond vele bewijsstukken die duiden op moord.
Ze hield de plastic tas met daarin het bewijsstuk pontificaal omhoog.

Engelsevidence, proof

Fransjustificatif, document justificatif

DuitsBeweisstück, Beleg

Spaansprueba, comprobante