bewijsregel

mannelijk (de)/bə'wɛɪsreɣəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een erkende manier waarop men iets juridisch kan aantonen

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbaarheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek