bewijsplaats

mannelijk/vrouwelijk (de)/bə'wɛɪsplats/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. passage in een geschrift die wordt aangehaald om iets te staven

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbaarheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek