benoemingscommissie

vrouwelijk (de)/bə'numɪŋskɔmɪsi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. groep mensen die samen beslissen over wie een bepaalde functie of ambt mag bekleden
    Het besluit om een nieuwe redactie aan te stellen voor de Iusbode, naar het voorstel van de benoemingscommissie dezelfde redactie als vorig jaar, lag ergens in het midden van de agenda.

Verwante woorden

benodigdbenodigdebenodigdhedenbenoembenoembaarbenoembaarheidbenoembaarheidsvereistebenoembaarheidsvereistenbenoembarebenoemdbenoemdebenoemden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek