benoembaarheid

vrouwelijk (de)/bə'numbarhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het in een ambt aangesteld kunnen worden

Etymologie

* afleiding van benoembaar

Verwante woorden

benodigdbenodigdebenodigdhedenbenoembenoembaarbenoembaarheidsvereistebenoembaarheidsvereistenbenoembarebenoemdbenoemdebenoemdenbenoemen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek