behandelaar

mannelijk (de)/bə'hɑndəlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een patiënt probeert te genezen door middel van een behandeling
    Behandelaars in de basis- en gespecialiseerde ggz hebben kritiek op het verplicht aanleveren van informatie over hun patiënten bij de Nederlandse Zorgautoriteit, meldt dagblad Trouw.

Etymologie

van behandelen

Verwante woorden

behabeha'sbehaagbehaagdbehaagdebehaagdenbehaaglijkbehaaglijkebehaaglijkerbehaaglijkerebehaaglijkheidbehaaglijkst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek