aanbidder

mannelijk (de)/amˈbɪdər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) vereerder van een goddelijk wezen
In het oude Egypte waren veel aanbidders van Zonnegod
verliefd persoon, die een ander het hof maakt
De jonge, mooie, rijke, vriendelijke, intelligente vrouw heeft vele aanbidders.
stille aanbidder: een verliefd iemand die zijn liefde niet durft te uiten, een heimelijke aanbidder
persoon die een vrouw liefheeft maar er niet mee getrouwd is
De verlegen jongen was een stille aanbidder van het knappe meisje.
Wat hij het meest vreesde was niet een bekentenis over een geheime minnaar, maar de totale afwezigheid van welke minnaar of aanbidder dan ook.
Ze heeft je blijkbaar weer opgenomen in de kring van haar aanbidders.

* van aanbidden

Engelsworshipper, admirer

Fransadorateur, admirateur

DuitsAnbeter, Verehrer

Spaansadorador, admirador, adorador

Italiaansammiratore

Portugeesadmirador

Poolswielbiciel

Zweedsbeundrare

Deensbeundrer