worsteling

vrouwelijk (de)/ˈwɔrstəˌlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het worstelen
    Na een korte worsteling wist hij zich los te maken uit de greep van de politie.
  2. over een moreel dilemma lang over moeten nadenken
    Na een lange worsteling kon hij eindelijk de beslissing nemen.

Etymologie

* van worstelen

Verwante woorden

worshipworstworstachtigworstachtigeworstcasescenarioworstcasescenario'sworstdeegworstelworstelaarworstelaarsworsteldeworstelden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek