workaholic

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌwʏːrkəˈhɔlɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die verslaafd is aan hard werken en daardoor zichzelf of anderen schaadt
Evenwicht tussen inspanning en ontspanning houdt je gezond, luidt het credo tegenwoordig. Een sympathisant van deze visie stelt: „Alles draait maar om ambities en de snelste weg om een workaholic te kunnen worden.de Telegraaf RENÉ VAN ZWIETEN 24 jan. 2018
Zonder schroom noemde hij zichzelf een workaholic. „Mijn leven komt na mijn werk, altijd”, zei hij een paar jaar geleden in een blad voor Leidse afgestudeerden. „Ik werk zes dagen per week, ook nog als ik thuis ben.”de Telegraaf 27 dec. 2017

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘die verslaafd is aan zijn werk’ voor het eerst aangetroffen in 1989

Engelsworkaholic

Spaansworkahólico, trabajólico