week

mannelijk/vrouwelijk (de)/wek/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

tijdrekening, eenheid (tijdrekening), (eenheid) tijdseenheid van 7 dagen, meestal beginnend op maandag of zondag
In China wordt elke week een kolencentrale gebouwd.
Het is principieel onmogelijk een weersverwachting te maken op een termijn van meer dan twee weken.
Nu is mijn witte paard ziek. Wilt u alstublieft een drank voor hem maken? Volgende week gaan wij naar Holland en zonder dat paard kan ik niet over de daken rijden.

zelfstandig naamwoord

zacht gedeelte, dat meebeweegt als het wordt ingedrukt
Hij boort de nagels in het week van zijn handen.
op zyn eygen houtje, en dat alleen, doorboort hy de borſt niet, maar het week van de buyk [hypochondrium dextrum] aan de regter zyde
met weinig weerstandsvermogen of veerkracht
Peren: Gebruik voor het invriezen stevige, in ieder geval niet te weke vruchten.
gevoelig voor emoties.
Hij pakte mijn hand, ik werd helemaal week vanbinnen.

*[C] van "wijk" met klinkerwisseling /ɛi/ → /e/

Engelsweek, weak, mellow

Franssemaine, mou

DuitsKalenderwoche, Woche, weich

Spaanssemana, blando, tierno

Italiaanssettimana, molle

Russischнеделя, мягкий

Poolstydzień

Zweedsvek, mör, svag

Deensblød