wandaad

vrouwelijk (de)/ˈwɑndat/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling
Wie dieren pijn doet voor zijn plezier begaat een wandaad.

*, in de betekenis van ‘slechte daad’ voor het eerst aangetroffen in 1790

Engelsmisdeed, outrage

Fransméfait

DuitsUntat

Spaansbarbaridad, fechoría, exceso