vuurgevecht

onzijdig (het)/ˈvurɣəˌvɛxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

militair (militair) een strijd waarbij partijen elkaar beschieten met vuurwapens
Er ontstond een vuurgevecht, dat echter maar van korte duur was.

Vertalingen

Engelsgunfight

Fransfusillade

DuitsFeuergefecht

Spaanstiroteo

Zweedsskottlossning

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek