uitbanning

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het afschaffen van iets; het buitensluiten van iets
    De wetenschappelijke resultaten zouden leiden tot uitbanning van de armoede.
    Dan zou iedereen zonder aarzeling durven over te gaan tot uitbanning van de arbeid van jonge kinderen.
  2. iemand het land uitzetten

Etymologie

* afleiding van van uitbannen