verbanning

vrouwelijk (de)/vərˈbɑnɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren
    (1764) Het overijverige vervolgingsbeleid van hoofdofficier Isaac Sweers had gruwelijke gevolgen voor homoseksuele mannen: acht executies, vijf gevangenisstraffen, drie verbanningen en ruim zestig verstekvonnissen. [https://www.parool.nl/geschiedenis-van-amsterdam/johannes-kreeg-20-jaar-cel-zonder-de-zon-of-de-maan-ooit-te-zien-de-homovervolging-in-het-amsterdam-van-de-18de-eeuw~b86626e7/ www.parool.nl (21 jun 2025)]

Etymologie

*Naamwoord van handeling van verbannen .

Vertalingen

Engelsexile, banishment
Fransexil, bannissement
DuitsVerbannung
Spaansdestierro, exilio