trillen

/'trɪlə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) snel heen een weer bewegen
De snaar trilde totdat de harpist deze met zijn hand afdempte.
Ik stond te trillen op mijn benen.
Zijn armen en benen beginnen te trillen van de inspanning en van, vermoedelijk, de angst.

* In de betekenis van ‘beven’ voor het eerst aangetroffen in 1434

Engelstremble, shake, vibrate

Fransvibrer

Duitszittern, vibrieren

Spaanstemblar, vibrar, rehilar