tong

mannelijk/vrouwelijk (de)/tɔŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
'Wie van ons vieren vind jij het meest aantrekkelijk?' Ik kijk hem schuin van onder aan en met mijn tong ga ik over mijn lippen, waar ik de scherpe grappa nog proef.
rundertong als voedingsmiddel
figuurlijk (figuurlijk) wat gesproken wordt, gesproken taal
De tong van die streek is moeilijk te verstaan.
figuurlijk (figuurlijk) wat de vorm van een tong (1) heeft, bijvoorbeeld een landtong of de tong van een schoen
De landtong loopt een heel eind in de oceaan.
straalvinnigen (straalvinnigen) om zijn verfijnde smaak gewilde soort van platvis,
In het restaurant bestelde de man altijd tong.
figuurlijk (figuurlijk) bij een slot: dat gedeelte van de schieter dat naar buiten komt
figuurlijk (figuurlijk) onderdeel van een muziekinstrument
Een doorslaande tong is een strip van metaal, die in een precies passend frame vastgeklonken wordt.

*: lengua

met dubbele tong spreken — door overmatig alcoholgebruik onduidelijke spreken
een tong uitsteken naar
Boze tongen beweren dat... — Lasteraars, kwaadwillende mensen zeggen dat...
De tongen komen los. — Men begint meer, vrijer te praten (om een bepaalde reden)
Heb je je tong verloren? — Min of meer intimiderende manier om tegen iemand te zeggen dat die iets niet langer mag verzwijgen
Het eten smelt op je tong. — Het eten is erg zacht
Met een dikke tong spreken. — Dronken zijn
(Niet) het achterste van zijn tong laten zien. — (Niet) alles vertellen wat men weet

Engelstongue, tongue, sole

Franslangue, langue, sole

DuitsZunge, Sprache

Spaanslengua, lengua, lenguado

Italiaanslingua, lingua

Portugeeslíngua, língua

Russischязык, језик, jezik

Chinees舌, 舌頭, 舌

Japans舌, べろ, 舌

Koreaans혀, 언어

Arabischلسان

Turksdil, dil, lisan

Poolsjęzyk, język, sola

Zweedstunga

Deenstunge, søtunge