tijgerin

vrouwelijk (de)/ˌtɛiɣəˈrɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. dierkunde (dierkunde) vrouwelijke tijger
  2. figuurlijk (figuurlijk) strijdlustige vrouw

Etymologie

*afgeleid van tijger , in de betekenis van ‘wijfjestijger’ aangetroffen vanaf 1822

Vertalingen

Spaanstigresa

Verwante woorden

tijgtijgentijgertijgerachtigtijgerachtigetijgerbalsemtijgerbonttijgerbrodentijgerbroodtijgerdetijgereconomietijgeren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek