theodicee
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) een argumentatie die een rechtvaardiging moet zijn voor het geloof in het bestaan van een God die zowel volmaakt goed als almachtig is, terwijl er toch kwaad in de wereld bestaat
Etymologie
*afgeleid van het Griekse 'dikè' (recht, rechtvaardiging)
Vertalingen
Spaansteodicea
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek