theocraat
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- aanhanger van het politieke stelsel waarbij men God ziet als de uiteindelijke heerserDe militaire potentie van Saddam Hoessein, of van Iran, of van Al Qaeda, was en is op geen enkele wijze te vergelijken met die van Hitler of Stalin op het hoogtepunt van hun macht. Even onzinnig is de karakterisering van de Iraanse theocraten als ‘islamofascisten’. Zeker, de radicaalste onder hen mogen inderdaad met een heilige oorlog de vernietiging van het Westen beogen. Maar al sinds de Perzische nederlaag bij Marathon bestaat er een verschil tussen beogen en bereiken. NRC Thomas von der Dunk 23 juli 2007 [https://www.nrc.nl/nieuws/2007/07/23/hysterische-angst-voor-de-islam-is-ongegrond-11362605-a1208665 Hysterische angst voor de islam is ongegrond]
Etymologie
* afleiding van
Vertalingen
Engelstheocrat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek