tegenkracht

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een macht die oppositie voert tegen de zittende macht
    En omdat er een tegenkracht nodig is in de juridische wereld.
    Segers erkent dat hij het lastig vond om bij een "uitslaande brand" vragen te stellen over wel of niet het juiste blusmateriaal. Achteraf zegt hij dat de Kamer meer tegenkracht had moeten bieden. "We hebben onvoldoende dat fundamentele debat gevoerd."

Synoniemen

oppositieverzettegenstroomtegenbeweging
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek