strijdkrachten

/ˈstrɛitkrɑxtə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) geheel van de militaire organisaties die een staat ter beschikking staan
    Xi Jinping, de leider van de Communistische Partij van China (CPC) en van de Chinese strijdkrachten, heeft China herschapen in een machtig land waarover hij steeds meer persoonlijk de baas is.
    Vooralsnog heeft Defensie honderd Nederlandse patiënten overgeplaatst naar een ander ziekenhuis. Ook hebben de strijdkrachten 65 beademingsapparaten geleverd.

Etymologie

* "strijdkracht" met de uitgang -en

Synoniemen

krijgsmacht

Vertalingen

Engelsarmed forces, military
DuitsStreitkräfte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek