straffen

/ˈstrɑfə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad
Als ritueel en muziek zich niet kunnen ontwikkelen, zullen ook straffen en boetes hun doel niet bereiken.
'Als de burgemeesters de kans kregen, zouden ze je straffen voor het feit dat je ongetrouwd bent!' Johannes probeert haar te overtuigen.
De leraar strafte hem omdat hij te laat kwam, hij moest een nablijfbriefje halen bij de conciërge.

*afgeleid van straf

Engelspunish, sentence, castigate

Franspunir, châtier

Duitsbestrafen, strafen

Spaanscastigar, penar

Italiaanspunire, castigare

Portugeescastigar, punir

Japansばっする

Poolskarać

Zweedsbestraffa, näpsa, straffa

Deensstraffe