Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
stinkotter
mannelijk (de)/ˈstɪŋkɔtər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (roofdieren) bepaald soort zoogdier , kleine behendige marterachtige die als afweer een sterke stank kan verspreidenDe bunzing wordt in de volksmond plaatselijk stinkotter genoemd. Wanneer hij wordt aangevallen of zich opwindt, spuit hij uit twee klieren onder zijn staart een stinkend vocht.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek